Een paar weken geleden geleden is er iets in mijn leven gebeurd wat echt niemand voor mogelijk had gehouden. Ik, in eerste instantie niet en in tweede instantie, de Henken niet, zeker niet.
Maar ècht, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik ben namelijk smoorverliefd. Nou is dat voor mijn doen niet zo heel erg gek want ondanks de vaste verkering die ik met Storm heb, word ik regelmatig verliefd op anderen. Er zijn in de afgelopen maanden heel wat mooie reuen de revue gepasseerd. Natuurlijk ben ik zoals iedere vrouw, een wijze teef, die haar lippen hierover steevast op elkaar houdt. Alleen de Henken zitten, zelfs als Storm er bij is, uitgebreid over mijn escapades op te scheppen, wat ik soms als zeer genant ervaar. De trieste blik die ik dan in Storm zijn donkerbruine oog zie is hartverscheurend.
Maar goed, waar was ik gebleven, oh ja, ik ben dus smoorverliefd. En de omstandigheden zijn in één woord verschrikkelijk, want ik ben verliefd geworden op een huisgenoot van Storm, een ander ras en het is ook een teefje. Poes heet dat in de mensentaal. Gizmo heet ze en ze is echt de mooiste en liefste poes die ik ken, ze durft mij zelfs kopjes te geven en in de nacht dat ik bij Bas, Marty en Storm mocht blijven slapen hebben we heimelijk naast elkaar geslapen. Het was een nacht.....
Ik lag naast Marty, tussen Storm en Gizmo in, wat kan een hond nog meer wensen.
Na die nacht kon ik nog maar één ding en dat was naar haar kijken; hoe ze lag te slapen, hoe ze at en hoe ze parmantig met haar staart omhoog langs me liep.
Gizmo, je bent poeslief!
Met dank aan Marty
