
Het oude paard
Ik denk nog vaak aan het oude paard,
het oude paard dat moeizaam de ploegschaar
door de zware vette aarde trok.
Het vloeken van de boer al niet meer hoorde.
Ik zag hem ouder worden dag aan dag
zijn kop steeds dieper naar de grond gebogen.
Eens zag ik hem op zijn vrije zondag staan.
Hij keek mij aan met twee betraande ogen.
Ik streelde zacht zijn kop en liet het hek wijd open staan.
Wim de Vries (1923-1994)
Uit: Woef, tjielp, knor - Rainbow Essentials - Amsterdam 2009