Beerzer DiVers (finale)

Beerzer DiVers V

We zijn door Beerze omarmd,
het huis, de plek, de omgeving,
de tweevoeters die we ontmoetten
én mijn en de Henken hun vrienden
die op bezoek kwamen, vaak met
hun viervoeters, Sappho, Julie en
vandaag worden we door ’n innig
bevriende tweevoeter opgehaald,
samen met Luna. Wat fijn! 'n
laatste wandeling in Beerzer lust
en dan terug, terug richting kust.

Beerzer DiVers

Beerzer DiVers IV


Het was woensdagavond, volle maan.
Je had geen lantaarn nodig om Huize
Zantvers te zien staan. Er kwam rond
vijven steeds dichterbij een geluid.
Het was niet de trein: die schijnt niet
door de ruit. Het waren evenmin
Beerzers om hout te gaan kappen of
engerds die bosdieren wilden gappen.
Het was een otoo met daarin bekende
snuit, de deur zwaaide open en Zwols
vriendinnetje Julie stapte uit!

Beerzer DiVers

Beerzer DiVers III


Er is niemand die het zag: mezen op dansende
takken, vogels aan raamkozijnen (roodborstjes
niet omdat er geen sneeuw is), de acrobaten
van eekhoorn, zich lang makend aan diep
buigende bladloze twijg, met aan het einde
een netje vet met zaden. Niemand die er op lette,
want iedereen was weg. Sappho en ik renden in
het Beerzerveld, over zandverstuivingen, langs
jeneverbessen en hei. O wat leefden wij ons uit,
er waren ook vijf wandelende tweebeners bij.

Beerzer DiVers (moeilijk te lezen? doe 't hardop!)

Beerzer DiVers II

Wule goan nie noar Junne, ok nie noar
Sibculo of ut Oelennöst. Wie kump
êvenminn bie de Perdelanden of de Vuile
Riete, neuh, wule blieven in huus Zantvers
in de omgeiving van de Beerze Bulten.
Noe zit ik hier thuus veur ut roam en kiek
uut noar de koms van mien vriendjen Sappho.
Doarumme hoef ie nie te gniffelen, mien
instink zeg al datte noe dichbie is: in de
omgeiving van buutschap Diffelen.

Beerzer DiVers

Een Beerzer DiVers is niet geïnspireerd door de klassieke Overijsselse Eekhoe, evenmin door de drieregelige zeventienlettergrepige haiku (hai koe), maar een in Huize Zantvers ontstaan daggedichtje. Zo lang we in het boshuis te Beerze zijn, zal ik er elke dag 1 schrijven. Vandaag de eerste.

Beerzer DiVers I

Ach eekhoorn met je sierlijke staart,

die het springen van spar naar eik zo soepel maakt,

ik blijf achter het raam maar gloepen en kijken,

zie jij (pinda's etend) mij ook? Ben je dan al kijkend

onze afstand aan het meten?

Je boeit me oeverloos, ik gun mij zelfs geen tijd om

te eten.

In de bomen bij Huize Zantvers

In mijn stoel voor het brede raam kan ik heel lang achter elkaar naar buiten kijken. Een Henk heeft in enkele bomen vogelvoer opgehangen. Daar komen veel vleugelaars op af. Maar ook de eekhoorn, tenminste, ik denk dat het 1 eekhoorn is. Misschien zijn ze met z'n 2en maar zie ik het verschil niet zo goed. Wauwelwoeferdewafwaf, wat zijn die beestjes snel! Het eekhoorntje hier is niet alleen razendsnel (zó rap kan ik me niet wenden) maar ook heel lenig (daar kom ik wel bij in de buurt). Hij hangt aan de houder van het vogelvoer alsof het een trapeze is! Ja, want eekhoorns lusten natuurlijk ook zaden. En wie kwam zo-even langs voor een kleine maaltijd? De grote bonte specht! Wat een fraaie vedertooi heeft deze snaveltweepoot. Voor mij zijn de meeste vogels gelijk, maar de Henken deden alsof ze een fragment van een vliegend regenboogje zagen. Eigenlijk toch wel aparte vogels hoor, die tweebeners.

Verlaten terras

Waarom een Henk, beide Henken en/of ik hier niet op de foto staat?

We zijn alweer van het terras verdwenen om te fietsen. Het is prachtig herfstweer, de omgeving roept ons huize Zantvers uit om ontdekt te worden. Het is dus bosrijk en er zijn veel fietsroutes. En o wat zijn de Henken laaiend enthousiast over de zon die door de takken van bomen schijnt. Daar tussendoor vliegen en fladderen allerlei vogeltjes en héee, was dat niet een eekhoorn? Veel warmgekleurde bladeren hebben al en zacht bostapijt gedwarreld.

Er is nog geen nachtvorstverwachting, dus ook geen rijp aan struiken en bomen bij het wakker worden.

Ach, je kunt ook niet alles hebben. We hebben het goed en naar zin. Daar zijn we heel blij mee.

Kwispels, Diva

Dicht bij de Vecht in Beerze

Vanochtend gingen tassen, koffers, mijn eigen kleedje en eten de auto in om met mij en de Henken Loosduinen ruim een week te verlaten. Op weg naar Beerze.

De eerste dag van ons bezoek aan Overijssel is voorbij. Het begin van de vakantie is prachtig. Het huis bevalt de Henken en mij uitermate goed. Sfeerrijk noemen tweebeners zoiets. Ik vind het vooral leuk dat het woonvertrek zoveel ramen heeft. Want ik kijk altijd graag naar buiten. Een Henk heeft boodschappen gedaan in de dorpssupermarkt van Mariënberg. Onderweg zag hij een kunstmatig bergje dat de Waterschapsheuvel heet, het schijnt een leuk uitzichtspunt te zijn over onder andere de Vecht. Misschien gaan we daar nog eens samen heen.

De nacht is hier bosstil. Heel soms komt er niet ver van ons verblijf een trein voorbij.

Zo dadelijk ga ik slapen, ik heb zin in morgen en de mannen om mee te wandelen.

Zal het vannacht een klein beetje vriezen, zodat het er morgen zo uitziet als op het kiekje uit Beerze?

Wil je 'ons' verblijf Huize Zantvers zien, kijk dan op http://www.huizezantvers.com/index.php