Beerzer DiVers (finale)

Beerzer DiVers V

We zijn door Beerze omarmd,
het huis, de plek, de omgeving,
de tweevoeters die we ontmoetten
én mijn en de Henken hun vrienden
die op bezoek kwamen, vaak met
hun viervoeters, Sappho, Julie en
vandaag worden we door ’n innig
bevriende tweevoeter opgehaald,
samen met Luna. Wat fijn! 'n
laatste wandeling in Beerzer lust
en dan terug, terug richting kust.

Beerzer DiVers (moeilijk te lezen? doe 't hardop!)

Beerzer DiVers II

Wule goan nie noar Junne, ok nie noar
Sibculo of ut Oelennöst. Wie kump
êvenminn bie de Perdelanden of de Vuile
Riete, neuh, wule blieven in huus Zantvers
in de omgeiving van de Beerze Bulten.
Noe zit ik hier thuus veur ut roam en kiek
uut noar de koms van mien vriendjen Sappho.
Doarumme hoef ie nie te gniffelen, mien
instink zeg al datte noe dichbie is: in de
omgeiving van buutschap Diffelen.

Beerzer DiVers

Een Beerzer DiVers is niet geïnspireerd door de klassieke Overijsselse Eekhoe, evenmin door de drieregelige zeventienlettergrepige haiku (hai koe), maar een in Huize Zantvers ontstaan daggedichtje. Zo lang we in het boshuis te Beerze zijn, zal ik er elke dag 1 schrijven. Vandaag de eerste.

Beerzer DiVers I

Ach eekhoorn met je sierlijke staart,

die het springen van spar naar eik zo soepel maakt,

ik blijf achter het raam maar gloepen en kijken,

zie jij (pinda's etend) mij ook? Ben je dan al kijkend

onze afstand aan het meten?

Je boeit me oeverloos, ik gun mij zelfs geen tijd om

te eten.