Mijn vriendje Bas ligt in het ziekenhuis. Ik stuur vrolijke kwispels naar hem, misschien dat hij dan sneller gezond is en naar huis toe mag. Want ik mis hem. In het betermaakhuis mag ik niet komen. Viervoeters zijn niet hygiënisch zeggen ze. Wie 'ze' zijn, dat is mij een raadsel. Niet hygiënisch... wordt er wel gelet op tweebeners die niet helemaal fris zijn, misschien van alles wat niet schoon is mee naar binnen dragen? Nou dan! Ik weet zeker dat vriendenbezoek van viervoeters de patiënt meehelpt deze beter te maken. Want van vrienden word je blij, en ben je blij of effetjes vrolijk, dan werkt dat door in je welzijn. Beetje rare onzin dus.
Er speelt ook een ander belang mee: zolang Bas in het ziekenhuis ligt, is de kans zeer gering dat ik Storm zie. Storm, al sinds mijn terugkomst uit Bergen aan Zee heb ik hem moeten ontberen. Tja, Storm moet mij ook ontberen, en dat niet alleen, hij moet nu dagelijks ook Basjes roedelmoeder missen. Ze zit uren bij Bas aan bed. Voor gezelschap en afleiding, want vervelen is heel vervelend. Maar ja, Storm dan? Vrij naar Godfried Bomans kan hij wauwelen: Ik lig uren in de vensterbank, mij onnoemelijk te vervelen, ik wou dat ik twee husky's was, dan kon ik samen spelen.
Dus Bas, allereerst voor jezelf en dan voor Storm en mij: kom gauw weer thuis!
Grote knuf en gezonde wuifkwispels, je Diva
