Texel, nog een keertje

Er zijn tweebeners die van het bestaan afweten van enkele Texelfoto's die je gerust pikant mag noemen. Pikant heeft altijd betrekking op tweebeners, dus dan weet je wel dat het niet over mij of mijn maatjesviervoeters gaat. Ondergoed, babydolls, nachtjaponnen en rode slaapboxers: ik hoef dat allemaal niet aan. Ik denk dat niet-voervieters dit allemaal dragen uit verlegenheid, om warmte, bescherming of om bij iemand een bepaalde indruk te maken. Daarmee heb ik niets van doen, daarom laat ik die foto's van de Zussenroedelmidweek hier niet zien. Nou ja, een uitzondering maak ik voor iemand die een staartemooi bedrag overmaakt naar mij voor een volgende roedeldag.

Wat ik ter afsluiting hierboven nog wel laat zien, zijn kijkplaatjes met mijn knuffellievelingen uit Apeldoorn en Holten. Behalve tussen ze in slapen mocht ik ook stiekem bij ze op de royale bank zitten. Wees gerust hoor, als jij een volgende keer dit Texelvillaatje huurt zijn er geen haren van mij meer te vinden. Ze waren er door de zeewind al afgeblazen of los geaaid door de gezusters midweek.

Terugblik Texelweek - slapen

Het was de bedoeling dat ik op het speciaal meegenomen zachtZwitsers laken naast Henk zou slapen in de villa waar ik tijdens de Zussenmidweek verbleef. Maar, elke nacht ging ik op de meisjeskamer liggen, tussen Jet en Tinie in. Dat vond ik nét iets gezelliger. In de knieholtes van Jet, langs Tinie's ontspannen benen uitgestrekt, en soms aan het voeteneinde. Dat deed ik vooral wanneer ik vond dat zij te veel woelden: van linkerkant naar rechterzij en ga zo maar door. Alhoewel ik heel snel weer inslaap, vond ik dit steeds wakker worden wel een beetje vervelend wanneer je net aan het dromen bent over een drom husky's of Texelse ezels. Het was ook wel warm hoor, tussen en naast twee vrouwen te liggen. Of wist je dit zelf ook wel?

Ik ben geen vroege opstaanster, graag blijf ik een beetje uitslapen. Dat deed ik niet altijd in deze vakantieweek hoor, bereikte het geslof of geklepper van slippers mij van iemand die uit bed was, dan ging ik al gauw kijken wie zich aan het wassen was. Ja, ik hield alles en iedereen in de gaten.

Soms sprong ik weer even terug op bed, om geknuffeld te worden door Tinie of Jet. Jet schrok wel eens van mijn enthousiasme boven op de lakens, dat zie je op de foto. Dat vermoed ik althans, waarom zou ze anders een hand voor haar mond houden? Vermoedelijk vindt ze dat de Henken me te prinsesselijk behandelen. Want Sappho, die bij mannenbaasje in Holten was gebleven, mag zelfs niet het zeil van de slaapkamer betreden! Streng hoor. We hebben toch een schone vacht? En de haren die we verliezen haalt de wind met het wapperen er toch af? Van Belle, de familie Pol-boxer die vaak bij Tinie en haar tweebenerman is, weet ik het niet. Als ik beide viervoeters weer zie zal ik ze aansporen wat ondeugender in huis te worden. Braaf zijn is meer iets voor hondjes van het klikkertjesformaat. Toch?

Woensdag 23 september: Roedelmidweek met Henkzussen op Texel

Tram, trein, andere trein, bus, boot, bus, korte wandeling….. en toen kwam ik met de Van Zuidenroedel aan op de bestemming Huize Kamperfolie te Texel. Een soort duinhuis in een park, dicht bij de zee, het dorpje De Koog, en heel veel fietspaden langs en door de duinen. Bij toeval huurde Henk een fiets met grote batterij, die helpt hem trappen wanneer hij een duin op moet of duwt zijn wielen als er veel tegenwind is.
Een luxe voor hem, mij maakt het niet uit: ik ren wel. Vooral als de hele roedel op de fiets stapt: Zus, Johan, Jet en Tinie, en wij (Henk en ik natuurlijk). Dat vind ik het allertofste, allemaal bij elkaar, samen op pad of thuis.
Als de jongere zussen met Henk naar Den Burg gaan om voedsel in te slaan (totaal 15 km heen en terug, met of zonder actieve batterij) dan blijf ik bij Zus en Johan in huis. Is prima hoor, ze vertroetelen me aardig en laten me ook doorslapen in de prettigste luie kamerstoel. Tuurlijk heeft Henk daar wel een reislakentje in gelegd.
Gister was een topdag; met z’n allen naar het strand geweest. Het waaide flink, er waren veel viervoeters en ook aardig wat tweebeners, overwegend senioren. Senioren zijn tweebeners die in hondenjaren ongeveer tien jaar zijn. Tsja… We waren nog maar net bij de ruige zee of ik kwam al een rappe jonge boxer tegen. Leuk gerend en gedonderjaagd samen!
Henk niet, maar Jet had een kiekjesmaakding bij zich. Click, klik, prrrrt, allemaal plaatjes.
Eén daarvan zie je hier. Daar ben ik samen met Anouk en Jari, twee Texelse husky’s. Jari was meteen verliefd op mij, wilde wel met me innig zijn, maar ik taalde daar niet naar. Anouk daagde me uit, en het o zo vertrouwde huskyrennen bleef lekker een tijd voortduren. Ook Jari rende mee hoor, al probeerde hij me tussendoor toch te verleiden tot een knuffelpartijtje. Lauwloene, het bleef gewoon bij rennen en stoeien, en allebei hun vachten geurden ook zo vertrouwd prettig. Ja, husky’s hebben toch een zwaaistaart voor hoor. Henk maakte een grapje bij de tweebenervrouw die bij de husky’s hoorde. Zoiets van ehm: Diva wil wel een maandje logeren bij Jari en Anouk. ‘Oh, dat is goed hoor,’zei ze, ‘dan komt mijn zoon die tijd bij jou in huis.’ Ik zal het wel verkeerd aangevoeld hebben, maar het leek alsof Henk dat niet erg vond.
De zusjes Van Zuiden lachten. Natuurlijk zouden Henk en de thuisblijfHenk mij geen maand willen missen!