Het is stil aan de overkant

Weg zijn ze, Chincho, Filou en Missy. Gisterenmiddag zijn ze al wandelend en spelend de berg afgelopen naar Lauterbrunnen. Van daaruit reisden ze met hun tweebenerbaasjes terug naar Zuerich. Stil hoor, vanmorgen geen gedraaf vanaf de overkant. Maar gelukkig is Mona van de buren beneden ons er wel. Vanochtend met haar en de verderop wonende herder met reebruine ogen en zijn ruigharig vriendje van de Maler gespeeld. Toppie! Terwijl een Henk dacht dat ik na het spelen en de borstelbeurt mee naar binnen ging, peerde ik 'm opeens langs het smalle paadje van Sunnehuesli weer naar beneden. Een schik dat ik had! Nog veel meer en veel langer wilde ik duvelstralen met de leuke Zwitserhonden door en diep in de sneeuw. Een tijdje later hoorde ik iemand mijn naam wel roepen, maar daar schonk ik geen aandacht aan. 'Het zal wel een wandelaar uit het dorp zijn die me herkend en met me op de foto wil', dus ik gaf geen sjoege. Nog weer later zag ik iemand aankomen lopen met de trend van een Henk. Het wás een Henk. Hij haalde me terug naar boven. Daar stond de andere gerugzakte Henk, en bovenaan het trappetje verscheen warm gemutste Abdel. Dat voelde als een goed teken. Ik mocht waarschijnlijk weer mee naar het dorp waar ze ontbijtbrood gingen kopen. Jawel hoor. Ondertussen waren de beide viervoeters van de Maler ook weer naar het bovenweggetje gekomen. Al ravottend liepen ze met ons een stukje mee. Bij de bocht bleven ze achter, buitelden toen weer het sneeuwveld in. En vanmiddag? Komen ik dan nog sneeuwspelers tegen of vermaak ik me enkel met de tweebeners? Of... verrassen Filou, Chincho en Missy me en zijn ze vanmiddag plots weer terug?

Na de nieuwjaarsneeuw 2010

Dat was retewauwelwoeferdewauwel cool! Zeven tweebeners, vier viervoeters: samen de verse sneeuw in bij Wengen. Missy en Filou uit Zuerich waren er, en een nieuweling: Chincho. Een jonge bruine labrador, toen we elkaar zagen wisten we het meteen: dit gaat stuifsneeuwstaartegoed klikken. En ja hoor, gedold dat we hebben, soms gleden we een eind de berg af. We lieten, niet zo heel leuk van ons, Filou en Missy een beetje toekijken. Dit met Chincho was hetzelfde wilde en onbesuisde speelgevoel dat ik altijd heb met Storm. Storm, kanjerlieveling, hoe gaat het met je in Loosduinen? Over een week kom ik alweer terug hoor. De dag dat we thuiskomen hoop ik je meteen te zien. Maar nu nog een goddelijk volle sneeuwweek in de bergen. Gelukkig is het dieronvriendelijk oudjaargeknal voorbij. Iedereen zin in 2010? Ik hoop het, voor mij is het eigenlijk niet meer dan een boomstronk waar je overheen springt. Voor tweebeners is zo'n jaarnummer van meer betekenis. Wintergroeten en knuffels, Diva

Eindejaarsbericht

Met kwispels vol poedersneeuw en gewauwelwoeferdeblaf vanaf de bergen, wens ik, mede namens mijn Henken, iedereen een dier- mens- en natuurvriendelijk 2010 toe!

(Ik roetsj het oude jaar deels uit in het chalet aan de overkant, waar ik eergisteren met deze lieve vriendinnen op een eindejaarsfoto ging)

Bis später!

Vanavond gaan we de stad uit, het land uit, de nachttrein in, en morgenochtend al rond zevenen wandelen we in Basel. Daarna treinen we naar Wengen. Woeferdewauwelblaf! Zóveel zin in! Tweede week januari keren we terug in Loosduinen. Tussentijds houdt mijn grote vriend en liefde Storm een oogje op ons huis. Ja, kon hij maar mee... dat gaat helaas niet. Wellicht een volgende keer. Een stevige poot van mij en warme huskyknuf, van de Henken veel groeten. O ja, wil je deze week op televisie een gedicht, of stukje daarvan, van Henks' hand horen, kijk dan woensdagavond de 30e op Nederland I om half 9 naar Villa Felderhof. Daar is Erica Terpstra die iets van hem leest.
Tot lezens vanuit Wengen, Diva

Twee huskyvriendjes lagen bij nachte...

Zij lagen voor de nacht dicht bij elkaar. Ze sliepen, moe van het ravotten, maar hielden hun oren open, om te horen of er misschien gevaar - Maar nee, geen enge dingen konden gebeuren, het was veilig, vertrouwd ja ja, ze droomden van nog meer sneeuwbuien en springen straks spelend in het nieuwe jaar!

Denkend aan Sappho, straks in Wengen

Dit is het chalet schuin boven 'jouw' Sunnehüsli Sappho. Deze maand komen daar mij en den Henken bekende Zwitsers op bezoek. Met twee honden! Filou en Missy (op het kijkplaatje met hun tweebenerbaasje Thomas). Je zal ze supergroot vinden Sapp, niet met de dog maar met de bruine labrador speel ik vaak als ze er zijn. Je komt ze vast wel tegen. Vertel ze dan maar dat ik dit jaar ook nog ga Zwitseren. O ik hoop toch zo dat er weer veel sneeuw ligt. Jij ook hé?

Sappho bijna in Wengen!

Deze is voor jou Sapp, nog een paar nachten en dan ga je met je tweebeners richting Wengen, heerlijk!