Storm logeert bij mij

Het is uniek, want we laten ons niet gemakkelijk fotograferen, laat staan filmen. Toch een klein filmpje van ons samen in huis. Zelfs voor de insiders is het soms moeilijk te zien wie of Storm is en wie ik ben, en andersom.

Het mooiste meisje van Loosduinen: Den Haags best gewaardeerde gedicht!

Deze dagen is het twee jaar geleden dat Dalai een zware operatie goed doorstond, maar toch na enkele dagen na een langdurige epileptische aanval overleed. Dat was triest, maar net zoals bij tweebeners, draag je op den duur de mooiste herinneringen je verdere leven op een warm plekje in je hart mee. Zo zorgt ook het gedicht Het mooiste meisje van Loosduinen er een beetje voor dat Dalai nooit vergeten wordt. En dit gedicht, ja, kwispels nog aan toe, ja, is van de Haagse gedichten het allerbest gewaardeerd op dagblad Trouw gedichtenlandkaart. Oftewel, op nummer 1 geëindigd! Leuk hé? Stemde jij misschien ook op dit gedicht, dan hartelijk dank voor je sterren.

Geef Dalai sterren!

Hé, hé, daar ben ik eindelijk weer. Mijn schrijfHenk had het direct na onze terugkomst uit Wengen te druk met allerlei mails, aandacht voor familie en een klein beetje ziek zijn. Maar nu is hij na aandringen van mij toch weer begonnen.
Ook omdat het dagblad Trouw een dichterslandkaart is begonnen en vanavond afsluit. Daar is ook 'Het mooiste meisje van Loosduinen' opgezet. Dat gaat over mijn lieve voorganger Dalai. Tot 12 uur middernacht, maandag 25 januari, kun je nog op dit gedicht stemmen. Geef je het 5 sterren? Als je per ongeluk te snel de muis aanclickt dan haal je het gedicht in waarde naar beneden en gaan er punten af. Dus ga naar de meest rechtse ster! Stem je nu en hier, ter ere van Dalai?

Vanavond in rijdend hotelslaapkamertje naar huis

Vanmorgen nog één keer 'n lange wandeling maken. Ik hoop dat Mona en Sina buiten zijn om voor de bergtocht met me te spelen. Anders misschien bij terugkomst. Daarna gaan de Henken de grote tassen op wieltjes inpakken, met water en lawaaikruipding in de weer en daarna naar het stationnetje. We gaan niet direct naar huis. Eerst stappen we uit in Bern, bussen daar naar Spiegel waar een vriendin woont. Bijzondere vriendschap, een Henk heeft haar eerst eens een gebroken heup bezorgd (...) toen hij op Bernerstation uit de trein boven op haar viel. En nu zijn ze vrienden, grappig hé?
Na Bern treinen we naar Basel, maken een tochtje door het stadspark en lopen vervolgens een groot huis in waar ze gaan eten. Ik ook: er is een speciale tafel gereserveerd waarnaast ik rustig kan liggen eten, drinken en slapen. We zijn daar een klein beetje bekend. Ja, dan opnieuw wandelen, want ze willen graag dat ik een paar keer plas voordat we de nachttrein in gaan. Spannend, Zwitserland en Duitsland zal wel lukken om door te rijden. Maar eenmaal in Nederland, nou, ik ben benieuwd of we dan naar Den Haag worden gebracht door de service en communicatie-arme NS!

Slee in diepe sneeuw gevonden (fotoreeks met Abdel)

Zo'n bankje...

Zo'n bankje als dit wordt binnenkort op een lievelingsspeelveld van mij, ver boven het dorp Wengen, vervangen door een nieuw exemplaar. Bijzonder? Voor mij als viervoeter niet echt, maar wel voor de Henken. Want als cadeau heeft grote vriend Rik het nieuwe bankje voor vijf jaar geadopteerd. Daarom komt er een tekst van Henk op te staan (tuurlijk in het Duits) en de namen van de Henken. Misschien, ik weet bijna wel zeker, mijn naam ook. Later, en dat zal enkele maanden duren, zie je daar een foto van op dit blog!

Woeferdehieperdepiep hoera, Bep 59 jaar!

Is je tuin vandaag vol sneeuw?
Zag je bij 't achterlaten van
eerste sporen die ene ster?
Voelt het goed, de stap over
de 7 januaridrempel?
Ga je sterk en opgewekt het
nieuwe levensjaar in?
Laat je je dit jaar door nie-
mand voor je kop stoten?
Klim je uit dal telkens weer
omhoog en hoger?
Als het éénmaal nee is en
voor al het overige JA, dan
ben je een heuse steenbok
en vandaag 59 geworden.
Herzlich gratuliert, viel
Glück unterwegs nach 60!